donderdag 21 maart 2019

Easterwierrum

Friese kerken kunnen in de toekomst rekenen op financiële steun van de Friese bierdrinker. Althans, als ze kiezen voor een van de bieren die gemaakt worden door de nieuwe bierbrouwer Tsjerkebier in Easterwierrum.
De brouwerij is opgezet door Sipke Dotinga, zijn vrouw en een neef. Met zijn drieën zijn ze nu enkele maanden bezig met de voorbereidingen en het brouwen van de eerste biertjes. Het doel van de brouwerij is om in elk geval een deel van de opbrengst te gebruiken voor het opknappen van Friese kerken, maar ook voor het vinden van nieuwe bestemmingen voor de gebouwen.

Tsjerkebier uit timmerfabriek
Oorspronkelijk was het ook de bedoeling om de brouwerij zelf onder te brengen in een kerkgebouw, maar dat is onder ander door gedoe met vergunningen niet gelukt. Nu is de brouwerij ondergebracht in een voormalige timmerfabriek. Daar wordt naast het eigen Tsjerkebier onder ander ook Grutte Pier bier gemaakt en diverse andere Friese merken. Door de brouwerij ook te gebruiken voor andere bieren, komt er extra geld in het laatje.
Toch is het plan om ooit in een kerk te brouwen niet losgelaten. Dotinga wil bekijken of hij mogelijk mini-brouwerijen op verschillende locaties in de provincie kan opzetten.

maandag 18 maart 2019

Benedictijnse getijden

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met de Benedictijnse getijden was tijdens een bezoek in de Achelse Kluis. In eerste instantie deed het me nogal bevreemdend aan om naar mijn gevoel bijna de hele dag in een soort van eredienst te zitten. Het Gregoriaanse gezang deed me op een gegeven moment pijn aan mijn oren en ik kon de liturgie niet goed volgen. Toch gebeurde er iets in mij in die dagen; langzaam werd ik meegenomen door een nieuw ritme: het ritme dat alles draait om mijn beschikbaarheid voor God. Dat gaf mij een enorme rust en mede om die reden bezoek ik jaarlijks een klooster dat me meeneemt in de getijden.
Ook in mijn eigen werkkamer hangen de getijden, als reminder voor een goede indeling in mijn agenda. Volgens Benedictus is een balans tussen inspanning, ontspanning en contemplatie essentieel voor het welbevinden van een mens op alle terreinen van het leven. Tussen elke dienst door zijn er ook de vaste momenten van werk, inspanning en ontspanning. Alles krijgt op deze manier de aandacht die het verdient. Ook de kloosterbellen die klinken, roepen op tot een matig leven. Wanneer je de kloosterbel hoort, leg je je werk neer en ga je richting de dienst. Niet haastig, maar met kalme tred, zo maant Benedictus.
In de kloostergangen leer je het langzame leven. Deze getijden leren te verzoenen met dat wat nog niet af is. We zijn onvolmaakt, ons werk is nog niet af, maar we stellen ons weer beschikbaar voor God. Je kunt er ook een aantal heel praktische aandachtslessen uithalen. Neem tussentijd tussen je bezigheden; ruimte om van de ene naar de andere activiteit over te gaan. Neem gedurende je dag steeds weer de ruimte om beschikbaar te zijn voor God en voor je eigen verlangens en waarden. Rond je dag af; verzoen je met wat was en met wat niet was, in het licht van Christus.
Zo schrijf ik aan het einde van de dag steeds op wat ik die dag mocht zaaien en waar ik Jezus verzoening over verlang. Dat leg in het licht en dan denk ik aan het kleine nachtlampje dat bij de monniken niet uitgaat. Zelfs als het donker is, brandt het licht van Christus voor jou. Op die manier kun je rustig gaan slapen en de volgende dag met goede moed weer beginnen. De dag wordt zo een heilige dag, waarin er ruimte is voor alles onder de zon. Net zoals de Prediker zegt dat God alles een goede plek in de tijd gegeven heeft, zo mag ik ook tijd nemen voor de zaken die ertoe doen. Ze worden niet weggemoffeld in de randen van mijn agenda, maar krijgen hun plek.
De veertigdagentijd is bij uitstek een periode om je agenda zo weer te leren beheren, zodat je niet langer wordt geleefd, maar ontdekt dat je binnen de grenzen van aanbidding mag spelen en leven.

donderdag 14 maart 2019

Godfried Danneels

De Belgische kardinaal Godfried Danneels is donderdag op 85-jarige leeftijd in zijn woonplaats Mechelen overleden. Hij was van 1979 tot 2010 aartsbisschop van Mechelen-Brussel en een invloedrijke kardinaal.
Danneels werd in 1933 geboren in Kanegem en studeerde theologie in Brugge, Leuven en Rome. Hij werd in 1957 tot priester gewijd en doceerde vanaf 1959 aan het grootseminarie van Brugge. Later doceerde hij ook aan de Katholieke Universiteit Leuven.
Paus Paulus VI benoemde hem in 1977 tot bisschop van Antwerpen. Zijn bisschopswapen was ‘Verschenen is de menslievendheid van onze God’, een citaat uit de brief van de apostel Paulus aan Titus. Twee jaar later benoemde paus Johannes Paulus II hem tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel en in 1983 werd hij door dezelfde paus kardinaal gecreëerd.

woensdag 13 maart 2019

Biddag

Het is vandaag precies zes jaar geleden dat de Argentijnse kardinaal Jorge Bergoglio tot bisschop van Rome werd gekozen. Alle medewerkers van het Vaticaan hebben vandaag een dagje vrij en er is ook geen woensdag-audiëntie.

Bron: Katholiek Inside van ND-Vaticaanwatcher Hendro Munsterman

Bidden is je verzetten. Bidden midden in de week. Provocerender kan niet. Was getekend: Arjan Plaisier, voormalige scriba van de PKN. Die provocatie zit ‘m vooral richting de wereld. Wij nemen de tijd om ook midden in de week naar de kerk te gaan. Wij verzetten ons tegen het idee dat we het zelf kunnen maken. Dat kunnen we niet, sterker nog: de kerk is de enige plek waar we mogen erkennen dat we falen, dat we het niet zelf redden.

vrijdag 8 maart 2019

Vasten

Vasten kan niet missen. Tenzij je er extreem rigide in te keer gaat, maar dat heb ik niemand zien doen. Mooie periode van bewustwording, kies een vormpje, gewoon aan de slag. Maar waar was dat vasten voor bedoeld? De motivaties die ik zo hoor zijn veelal gericht op onthouding als doel in zichzelf, een aversie tegen de veelheid die we hebben, een aversie tegen eigen gedrag: ik doe teveel koffie, alcohol, sigaretten, facebook, linkedin, netflix of wat dan ook. Daarmee is het vasten een zelfhulpmiddel tegen verslaving – vet goed, maar was dat het idee? 
Moet het dan spiritueel zijn? Maar ik heb juist mogen ontdekken de afgelopen tien, twintig jaar dat spiritualiteit heel aards is. Meelopen met de klimaatmars, afval scheiden, zelfs rust nemen als spirituele tools. Dus vasten dan toch ook. En ik denk van wel. 
Ik lees vanochtend dit: Is dat soms het vasten dat Ik verkies, is dat een dag waarop de mens zich vernedert? Zijn hoofd als een riet laten hangen en neerliggen in zak en as: noemt gij dat soms vasten, en een dag die Jahwe behaagt? Is dit niet het vasten zoals Ik het verkies: boosaardige boeien slaken, de strengen van het juk losmaken, de geknechte de vrijheid hergeven, en alle jukken door te breken? 
Is vasten niet dit: uw brood delen met wie honger heeft; arme zwervers opnemen in uw huis; een naakte kleden die gij ziet en u niet onttrekken aan de zorg voor uw broeder? Dan breekt uw licht als de dageraad door en groeien uw wonden spoedig dicht; dan gaat uw geluk voor u uit, en sluit de Heers glorie uw stoet. Als gij dan roept, geeft de Heer u antwoord, en smeekt gij om hulp, Hij zal zeggen: ‘Hier ben Ik!’ 
In die context werd er gevast om maar gezien te worden als spiritueel, tenminste zo lijkt het. Hoe grauwer en uitgemergelder het gezicht, hoe meer likes op het toenmalige facebook. En de gedachte dat de Heer dat wel zou waarderen en je zou helpen in de dilemma’s, het gevoel van onbehagen of gewoon zou helpen bij de inkomsten van de maand. In dát geval zegt de Godheid veertig dagen lang: ik pas. Effe veertig dagen vasten van omzien naar zelfgerichte biddende mensen. Ga dan wat goeds doen, jongens en meisjes, daarvoor zijn jullie op aarde. En neem er een biertje bij. 


woensdag 6 maart 2019

Aswoensdag

Vandaag is het Aswoensdag. In veel kerken worden askruisjes uitgedeeld. Dit kruisje van as wordt op je voorhoofd aangebracht. Je hoort: Stof ben je en tot stof zul je wederkeren. Maar je bent een geliefd kind van God.
Aswoensdag valt veertig dagen voor Pasen. Veertig wordt in de Bijbel vooral geassocieerd met de periode dat Israël door de woestijn zwierf. Die duurde namelijk zo’n veertig jaar. Daarna kon het volk pas het Beloofde Land intrekken. Ook heeft Jezus veertig dagen in de woestijn gevast, waarmee hij dit beschamende verleden symbolisch herstelde. In de Rooms-Katholieke Kerk neemt men de as van de verbrande palmtakken van het jaar ervoor en tekent hiermee een kruisje op het voorhoofd van iedereen. Het as symboliseert de vergankelijkheid van het aardse leven. De kruisvorm wijst op redding.

Mede op basis van: Hij Nam Het Kruis En Ging… van Meint R. van den Berg en Reinier Sonneveld, 2011

zondag 3 maart 2019

Carnaval

Dit weekend is in het hele land carnaval gevierd. Het is een uitbundig feest, waarbij deelnemers flink uit de band springen voordat het vlees wordt weggenomen. Immers, woensdag is het Aswoensdag en begint de veertigdagentijd.
Wie trouwens het aantal dagen telt vanaf Aswoensdag, de start van de vastentijd, zal zien dat de periode langer duurt dan veertig dagen. De periode duurt eigenlijk 46 dagen, bestaande uit drie dagen en zes volle weken. Maar de zondag is geen vastendag en telt dus niet mee. Zo komt de vastenperiode weer op veertig dagen uit.
De mannen van The Band zongen in 1971 Life Is A Carnaval, te horen op hun album Cahoots. Het leven is een carnaval.
Misschien is het een cadeautje tijdens carnaval: De Sint Catharinakathedraal in Utrecht blijft toch open. Dat heeft aartsbisschop Wim Eijk zaterdag bekend gemaakt.
Het parochiebestuur wilde de Catharijnekerk eerder nog verkopen. Het zou te duur zijn om de kerk open te houden. Het bestuur was dan ook van plan om de kerk voor 1 euro over te dragen aan Museum Catharijneconvent. De parochianen van de Catharijnekerk zouden daardoor noodgedwongen verhuizen naar de Augustinuskerk.
Tegen dat plan kwamen veel parochianen in opstand. Ze wezen onder meer op de aparte status van de Catharijnekerk als bisschopskerk. Aartsbisschop Eijk heeft nu geluisterd naar deze kritiek.
Natuurlijk, geloven en de genade van God zijn niet afhankelijk van een gebouw. Evenmin van een liturgie. Maar deze “randzaken” kunnen wel helpen in je concentratie richting God. Maar daar is op een andere plek al over geschreven.