maandag 13 mei 2019

Antoine Bodar in Drachten

DRACHTEN Antoine Bodar geeft zondag 19 mei vanaf 15 uur een lezing over Maria, de moeder van God, in de Rooms-Katholieke Kerk in Drachten.
Bodar is priester, hoogleraar, kunsthistoricus en auteur van talrijke boeken op het terrein van cultuur en kerk. Tevens is hij bekend als presentator van radio- en televisieprogramma’s.
De kerk is open vanaf 14.00 uur. De dienst en samenzang zal worden ondersteund door pianomuziek.

zondag 12 mei 2019

Moederdag 2019

Ben ik 't leben weerd
in de ogen van Maria?

Ik maak 'n keersie an
En heur glimlach gef mij rust
Dan vuul ik eben weer
'n warm en veilig nöst
'n Mamme veur de wereld
Geleuf heur en dan zie'j ja
De treust van 't verdriet
in de ogen van Maria

© Daniël Lohues, Vlier, 2017

maandag 6 mei 2019

Zwitserse Garde

Een tekort aan gardisten dreigt voor de kleurrijke Zwitserse Garde van de Paus. Twee jaar geleden meldden zich nog 40 rekruten, vorig jaar 32 en dit jaar nog maar 23. Het goede economische klimaat in Zwitserland maakt de missie voor jonge mannen minder aantrekkelijk, zei Ruth Metzler-Arnold, voorzitter van de Vereniging van de Pauselijke Zwitserse Garde, maandag.
De Garde is het kleinste leger ter wereld. Paus Franciscus gaf een jaar geleden opdracht het aantal gardisten uit te breiden van 110 naar 135. Zij zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van de paus in het Vaticaan. De bewakers exerceren in het traditionele uniform in de kleuren felblauw, rood en geel. Ze dragen ​​een helm met rode veren, en een lange hellebaard en zijn daarmee een van de meest populaire foto-onderwerpen voor toeristen in Rome.

woensdag 1 mei 2019

Dag van de Arbeid

De Dag van de Arbeid (in België ook Feest van de Arbeid genoemd) is een feestdag van de socialistische, communistische en anarchistische arbeidersbeweging. De dag vindt in Nederland, België, Curacao en Suriname elk jaar 1 mei plaats. Andere landen wijken soms af van deze datum. In Europa is 1 mei in bijna alle landen een officiële feestdag, op een paar landen na waaronder Nederland. Katholieken vieren op deze dag het feest van Sint-Jozef als arbeider.
Jozef (bijgenaamd de Timmerman) geldt in het christelijk geloof als de pleegvader, of voedstervader, van de hoofdfiguur van het christendom, Jezus Christus. Volgens evangelieverhalen was hij ten tijde van Jezus' geboorte met Maria verloofd, maar had nog geen gemeenschap met haar gehad. Jozef wordt in Matteüs genoemd als zoon van een verder onbekende Jakob.

zaterdag 27 april 2019

Koningsdag

Vandaag viert koning Willem-Alexander zijn 52e verjaardag in Amersfoort. Willem-Alexander Claus George Ferdinand is 2 september 1967 gedoopt in de Nederlandse Hervormde Kerk door hofpredikant Henk Kater. Zijn vrouw, koningin Maxima, is rooms-katholiek, van Argentijnse afkomst en ze bezit de Argentijnse en de Nederlandse nationaliteit. 
Onze vorstin heeft goede banden met paus Franciscus, de huidige paus. Die is jezuïet, maar komt net als Maxima uit Buenos Aires, waar ze beiden geboren zijn. 
De tante van koning Willem-Alexander, prinses Irene, is van 1964 tot 1981 getrouwd geweest met prins Carel Hugo van Bourbon-Parma. Hun tweede zoon Jaime Bernardo prins de Bourbon de Parme was tussen 2014 tot 2018 ambassadeur bij de Heilige Stoel voor het Koninkrijk der Nederlanden. 
Ergo, de banden tussen protestanten en katholieken zijn goed, via het blauwe bloed.

zondag 21 april 2019

Paaszegen

Paus Franciscus heeft in zijn jaarlijkse paastoespraak opgeroepen tot vrede en het neerleggen van wapens. Ook stond hij stil bij de aanslagen in Sri Lanka. Hij sprak van "wreed geweld".
"Met grote droefheid heb ik het bericht vernomen van de ernstige aanslagen die juist met Pasen zo veel leed hebben veroorzaakt", zei hij tegen de tienduizenden aanwezigen op het Sint-Pieterplein in Vaticaanstad.
Franciscus zei mee te leven met de slachtoffers en de mensen die tijdens de aanslagen in katholieke kerken in gebed waren. "Ik bid voor de gewonden en iedereen die lijdt onder deze dramatische gebeurtenis".

Bron: NOS

dinsdag 16 april 2019

Notre-Dame

De Notre-Dame staat in het hart van Parijs en in het hart van het ­Europese christendom. In negen eeuwen tijd lieten veel leiders zich er kronen en begraven. En de doornenkroon van Jezus ­bevindt zich er.

Parijs
Het ging te snel om te bevatten. Om zeven uur op maandagavond brak er brand uit op het dak van de kathedraal van de Notre-Dame in Parijs. Een uur later stortte de middelste kerktoren met donderend geraas in. Weer een uur later was er van het dak zo goed als niets meer over.
De Notre-Dame kent een lange geschiedenis. Het gebouw staat op het Île de la Cité, midden in Parijs. Op die plek bevond zich tweeduizend jaar geleden al het centrum van Lutetia, de voorloper van Parijs. Waar nu de kathedraal staat, stond toen een Romeinse tempel.

zondag 7 april 2019

Frans van der Lugt sj

Twee kogels. Twee. In mijn hoofd. Het is 7 april 2014. Iemand bonsde op de deur van ons klooster in Homs. De honger maakte mijn blik wazig. Er stond een vreemdeling, dat zag ik. Duizelig stak ik mijn hand naar hem uit. Een vonk hoop laaide op. Had hij eten? Wie was deze man? Waar kwam hij ineens vandaan?
Boem. Hij schoot. Het ging heel snel. Er was niet eens tijd om hem echt aan te kijken. En toen, boem, schoot hij nog eens.
Ik besef het nog maar nauwelijks.
Zal ik dan nooit meer kunnen meelijden met al die lieve mensen om mij heen?
Zal ik geen troost en hoop meer kunnen bieden?
En geen stem meer hebben om ze te bemoedigen… Geen oren om te luisteren…
Mijn naam is Frans van de Lugt. In Syrië noemen de mensen mij Abouna Francis. Pater Frans. Ik ben een Nederlandse jezuïet. Bijna vijftig jaar heb ik in Syrië gewoond.
En toen werd ik doodgeschoten.
Ik woonde in het jezuïetenhuis, in het hartje van Homs. De oorlog verwoestte en verscheurde onze wijk. Strijders blokkeerden haar toegangswegen. Velen van ons stierven letterlijk van de honger.
Tot mijn laatste zucht hoopte ik dat de haat, de strijd en de pijn zouden stoppen.
Toch heb ik midden in deze ellende ook iets moois gezien – een geschenk. Wij, die achterbleven, werden broeders en zusters.
Ik herinner mij een viering op Palmzondag. Om ons heen vielen de bommen, onze kerk lag in puin. Maar we kwamen samen om te bidden. Ik vroeg de imam die hier woonde om tijdens de mis een tekst uit de Koran voor te lezen. Dat deed hij met veel enthousiasme. Daarna gingen de mensen ter communie en reikte ik de hosti uit. Toen ook de vrouw van de imam eraan kwam, gingen al mijn dogmatische neigingen, voor zover ik die nog had, de mist in.
Ondanks de honger en het geweld heb ik er nooit aan gedacht onze belegerde wijk in Homs te verlaten. Zelfs niet toen veel mensen werden geëvacueerd. Onze wijk is niet groter van één vierkante kilometer. Toch wonen er moslims en christenen van allerlei achtergronden vreedzaam samen. Hoe wij hier leefden, zo kende ik Syrië. Dat kon ik niet opgeven.
Een paar dagen geleden nog bereidde ik het Paasfeest voor. Kun je nagaan, we zouden hier Pasen vieren! Het feest van de overgang van dood naar leven.
Van dood naar leven.
Ik wilde de mensen op het hart drukken dat het leven ontspringt uit een donkere afgrond en dat zij die in het duister zijn een schitterend licht zien…
Ook in Homs. Er is hoop.
En nu dit…
Dood.
Alsof alles gestopt is.
En toch gaat het door.
Ja, het gaat door.
Je vraagt je misschien af waarom ik dit zeg. Temidden van zoveel misère. Zie ik dan niet dat de dood door mijn lichaam danst?
Ik zal het je vertellen. Het heeft te maken met een Man wiens leven ook heel gruwelijk eindigde. Hij zag zijn lijden en dood aankomen. Dat maakte Hem vreselijk bang. En toch ging Hij door. Hij zocht mensen op, bevrijdde hen. Hij bleef maar liefhebben en liefhebben en liefhebben.
Ik heb mijn hele leven willen zijn zoals deze Jezus van Nazareth. Dat begon al toen ik achttien was. In die tijd had ik een meisje van wie ik hield. Toch kon ik niet met haar verdergaan. Simpelweg omdat er een ander verlangen in mij brandde. Ik wilde er niet alleen voor háár zijn, maar voor iedereen. Ik wilde mijn handen vrij hebben en mijn armen leeg. Om ze te kunnen vullen met de mensen die ik zou ontmoeten.
Alle mensen: christenen, moslims, ongelovigen…
Net als Jezus, die zo heel gewoon met lege handen wist te leven. Zo ben ik priester geworden.
Als ik dus zeg dat het doorgaat, dan is dat omdat ik geloof in de liefde van God. Het is de liefde die doorgaat. Niemand hoeft bij de pakken neer te zitten.
Maar goed, het gaat wel door zonder mij. Ik vind dat nog wat vreemd.
Misschien mag ik jou daarom wat vragen. Wees alsjeblieft niet boos op mijn moordenaar. Dat maakt de pijn en de haat alleen maar groter.
Maar treur om de afstand die er was, tussen mij en de man die het geweer vasthield. Ik treur, omdat er geen tijd was om te luisteren naar de pijn in de diepte van zijn hart. Die moet levensgroot zijn geweest. Zo groot dat hij in staat was een ander te doden.
En wie gaat er nu zorgen voor zijn wonden?
Ik kan het niet meer. Maar anderen wel. Jij wel.
Want, de liefde gaat door!
Het gaat gewoon door.

De monoloog die Frans van der Lugt sj uitspreekt in de animatiefilm, is geschreven door Rick Timmermans. Hij schreef de tekst op basis van de verschillende teksten van pater Frans en de videoberichten die hij opnam.

zondag 31 maart 2019

Twee jaar

Twee jaar geleden was 31 maart een vrijdag. Het was mijn laatste werkdag bij een energieleverancier, waar ik na zestien maanden afscheid nam als medewerker klantcontact. Callcenterwerk, dus. 
Niet veel later zat ik op een terras koffie te drinken met een oud-teamlid van me van een evangelisatieproject. We hadden het over het kloosterleven. Diezelfde dag had ik namelijk mijn kloosterperiode in Westmalle geboekt: twee weken in de abdij.

woensdag 27 maart 2019

Animatiefilm pater Frans

Vijf jaar geleden werd pater Frans van der Lugt in Syrië vermoord. Nu hebben jezuïeten een animatiefilmpje over zijn leven gemaakt. 
‘Wees niet boos op mijn moordenaar. Dat maakt de pijn en de haat alleen maar groter.’
Vijf jaar na de dood van pater Frans (1938-2014), de Nederlandse jezuïet die vermoord werd in de Syrische stad Homs, hebben jezuïeten uit ­Nederland en Vlaanderen een ani­matiefilm gemaakt over zijn leven.In het zeven minuten durende filmpje vertelt de fictieve stem van de pater hoe hij op 7 april 2014 de deur van het klooster opende en werd doodgeschoten. ‘Ik besef het nog maar nauwelijks’, zegt een stem in het filmpje, dat beschikbaar is in ­negen talen.

donderdag 21 maart 2019

Easterwierrum

Friese kerken kunnen in de toekomst rekenen op financiële steun van de Friese bierdrinker. Althans, als ze kiezen voor een van de bieren die gemaakt worden door de nieuwe bierbrouwer Tsjerkebier in Easterwierrum.
De brouwerij is opgezet door Sipke Dotinga, zijn vrouw en een neef. Met zijn drieën zijn ze nu enkele maanden bezig met de voorbereidingen en het brouwen van de eerste biertjes. Het doel van de brouwerij is om in elk geval een deel van de opbrengst te gebruiken voor het opknappen van Friese kerken, maar ook voor het vinden van nieuwe bestemmingen voor de gebouwen.

Tsjerkebier uit timmerfabriek
Oorspronkelijk was het ook de bedoeling om de brouwerij zelf onder te brengen in een kerkgebouw, maar dat is onder ander door gedoe met vergunningen niet gelukt. Nu is de brouwerij ondergebracht in een voormalige timmerfabriek. Daar wordt naast het eigen Tsjerkebier onder ander ook Grutte Pier bier gemaakt en diverse andere Friese merken. Door de brouwerij ook te gebruiken voor andere bieren, komt er extra geld in het laatje.
Toch is het plan om ooit in een kerk te brouwen niet losgelaten. Dotinga wil bekijken of hij mogelijk mini-brouwerijen op verschillende locaties in de provincie kan opzetten.

maandag 18 maart 2019

Benedictijnse getijden

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met de Benedictijnse getijden was tijdens een bezoek in de Achelse Kluis. In eerste instantie deed het me nogal bevreemdend aan om naar mijn gevoel bijna de hele dag in een soort van eredienst te zitten. Het Gregoriaanse gezang deed me op een gegeven moment pijn aan mijn oren en ik kon de liturgie niet goed volgen. Toch gebeurde er iets in mij in die dagen; langzaam werd ik meegenomen door een nieuw ritme: het ritme dat alles draait om mijn beschikbaarheid voor God. Dat gaf mij een enorme rust en mede om die reden bezoek ik jaarlijks een klooster dat me meeneemt in de getijden.
Ook in mijn eigen werkkamer hangen de getijden, als reminder voor een goede indeling in mijn agenda. Volgens Benedictus is een balans tussen inspanning, ontspanning en contemplatie essentieel voor het welbevinden van een mens op alle terreinen van het leven. Tussen elke dienst door zijn er ook de vaste momenten van werk, inspanning en ontspanning. Alles krijgt op deze manier de aandacht die het verdient. Ook de kloosterbellen die klinken, roepen op tot een matig leven. Wanneer je de kloosterbel hoort, leg je je werk neer en ga je richting de dienst. Niet haastig, maar met kalme tred, zo maant Benedictus.
In de kloostergangen leer je het langzame leven. Deze getijden leren te verzoenen met dat wat nog niet af is. We zijn onvolmaakt, ons werk is nog niet af, maar we stellen ons weer beschikbaar voor God. Je kunt er ook een aantal heel praktische aandachtslessen uithalen. Neem tussentijd tussen je bezigheden; ruimte om van de ene naar de andere activiteit over te gaan. Neem gedurende je dag steeds weer de ruimte om beschikbaar te zijn voor God en voor je eigen verlangens en waarden. Rond je dag af; verzoen je met wat was en met wat niet was, in het licht van Christus.
Zo schrijf ik aan het einde van de dag steeds op wat ik die dag mocht zaaien en waar ik Jezus verzoening over verlang. Dat leg in het licht en dan denk ik aan het kleine nachtlampje dat bij de monniken niet uitgaat. Zelfs als het donker is, brandt het licht van Christus voor jou. Op die manier kun je rustig gaan slapen en de volgende dag met goede moed weer beginnen. De dag wordt zo een heilige dag, waarin er ruimte is voor alles onder de zon. Net zoals de Prediker zegt dat God alles een goede plek in de tijd gegeven heeft, zo mag ik ook tijd nemen voor de zaken die ertoe doen. Ze worden niet weggemoffeld in de randen van mijn agenda, maar krijgen hun plek.
De veertigdagentijd is bij uitstek een periode om je agenda zo weer te leren beheren, zodat je niet langer wordt geleefd, maar ontdekt dat je binnen de grenzen van aanbidding mag spelen en leven.

donderdag 14 maart 2019

Godfried Danneels

De Belgische kardinaal Godfried Danneels is donderdag op 85-jarige leeftijd in zijn woonplaats Mechelen overleden. Hij was van 1979 tot 2010 aartsbisschop van Mechelen-Brussel en een invloedrijke kardinaal.
Danneels werd in 1933 geboren in Kanegem en studeerde theologie in Brugge, Leuven en Rome. Hij werd in 1957 tot priester gewijd en doceerde vanaf 1959 aan het grootseminarie van Brugge. Later doceerde hij ook aan de Katholieke Universiteit Leuven.
Paus Paulus VI benoemde hem in 1977 tot bisschop van Antwerpen. Zijn bisschopswapen was ‘Verschenen is de menslievendheid van onze God’, een citaat uit de brief van de apostel Paulus aan Titus. Twee jaar later benoemde paus Johannes Paulus II hem tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel en in 1983 werd hij door dezelfde paus kardinaal gecreëerd.

woensdag 13 maart 2019

Biddag

Het is vandaag precies zes jaar geleden dat de Argentijnse kardinaal Jorge Bergoglio tot bisschop van Rome werd gekozen. Alle medewerkers van het Vaticaan hebben vandaag een dagje vrij en er is ook geen woensdag-audiëntie.

Bron: Katholiek Inside van ND-Vaticaanwatcher Hendro Munsterman

Bidden is je verzetten. Bidden midden in de week. Provocerender kan niet. Was getekend: Arjan Plaisier, voormalige scriba van de PKN. Die provocatie zit ‘m vooral richting de wereld. Wij nemen de tijd om ook midden in de week naar de kerk te gaan. Wij verzetten ons tegen het idee dat we het zelf kunnen maken. Dat kunnen we niet, sterker nog: de kerk is de enige plek waar we mogen erkennen dat we falen, dat we het niet zelf redden.

vrijdag 8 maart 2019

Vasten

Vasten kan niet missen. Tenzij je er extreem rigide in te keer gaat, maar dat heb ik niemand zien doen. Mooie periode van bewustwording, kies een vormpje, gewoon aan de slag. Maar waar was dat vasten voor bedoeld? De motivaties die ik zo hoor zijn veelal gericht op onthouding als doel in zichzelf, een aversie tegen de veelheid die we hebben, een aversie tegen eigen gedrag: ik doe teveel koffie, alcohol, sigaretten, facebook, linkedin, netflix of wat dan ook. Daarmee is het vasten een zelfhulpmiddel tegen verslaving – vet goed, maar was dat het idee? 
Moet het dan spiritueel zijn? Maar ik heb juist mogen ontdekken de afgelopen tien, twintig jaar dat spiritualiteit heel aards is. Meelopen met de klimaatmars, afval scheiden, zelfs rust nemen als spirituele tools. Dus vasten dan toch ook. En ik denk van wel. 
Ik lees vanochtend dit: Is dat soms het vasten dat Ik verkies, is dat een dag waarop de mens zich vernedert? Zijn hoofd als een riet laten hangen en neerliggen in zak en as: noemt gij dat soms vasten, en een dag die Jahwe behaagt? Is dit niet het vasten zoals Ik het verkies: boosaardige boeien slaken, de strengen van het juk losmaken, de geknechte de vrijheid hergeven, en alle jukken door te breken? 
Is vasten niet dit: uw brood delen met wie honger heeft; arme zwervers opnemen in uw huis; een naakte kleden die gij ziet en u niet onttrekken aan de zorg voor uw broeder? Dan breekt uw licht als de dageraad door en groeien uw wonden spoedig dicht; dan gaat uw geluk voor u uit, en sluit de Heers glorie uw stoet. Als gij dan roept, geeft de Heer u antwoord, en smeekt gij om hulp, Hij zal zeggen: ‘Hier ben Ik!’ 
In die context werd er gevast om maar gezien te worden als spiritueel, tenminste zo lijkt het. Hoe grauwer en uitgemergelder het gezicht, hoe meer likes op het toenmalige facebook. En de gedachte dat de Heer dat wel zou waarderen en je zou helpen in de dilemma’s, het gevoel van onbehagen of gewoon zou helpen bij de inkomsten van de maand. In dát geval zegt de Godheid veertig dagen lang: ik pas. Effe veertig dagen vasten van omzien naar zelfgerichte biddende mensen. Ga dan wat goeds doen, jongens en meisjes, daarvoor zijn jullie op aarde. En neem er een biertje bij. 


woensdag 6 maart 2019

Aswoensdag

Vandaag is het Aswoensdag. In veel kerken worden askruisjes uitgedeeld. Dit kruisje van as wordt op je voorhoofd aangebracht. Je hoort: Stof ben je en tot stof zul je wederkeren. Maar je bent een geliefd kind van God.
Aswoensdag valt veertig dagen voor Pasen. Veertig wordt in de Bijbel vooral geassocieerd met de periode dat Israël door de woestijn zwierf. Die duurde namelijk zo’n veertig jaar. Daarna kon het volk pas het Beloofde Land intrekken. Ook heeft Jezus veertig dagen in de woestijn gevast, waarmee hij dit beschamende verleden symbolisch herstelde. In de Rooms-Katholieke Kerk neemt men de as van de verbrande palmtakken van het jaar ervoor en tekent hiermee een kruisje op het voorhoofd van iedereen. Het as symboliseert de vergankelijkheid van het aardse leven. De kruisvorm wijst op redding.

Mede op basis van: Hij Nam Het Kruis En Ging… van Meint R. van den Berg en Reinier Sonneveld, 2011

zondag 3 maart 2019

Carnaval

Dit weekend is in het hele land carnaval gevierd. Het is een uitbundig feest, waarbij deelnemers flink uit de band springen voordat het vlees wordt weggenomen. Immers, woensdag is het Aswoensdag en begint de veertigdagentijd.
Wie trouwens het aantal dagen telt vanaf Aswoensdag, de start van de vastentijd, zal zien dat de periode langer duurt dan veertig dagen. De periode duurt eigenlijk 46 dagen, bestaande uit drie dagen en zes volle weken. Maar de zondag is geen vastendag en telt dus niet mee. Zo komt de vastenperiode weer op veertig dagen uit.
De mannen van The Band zongen in 1971 Life Is A Carnaval, te horen op hun album Cahoots. Het leven is een carnaval.
Misschien is het een cadeautje tijdens carnaval: De Sint Catharinakathedraal in Utrecht blijft toch open. Dat heeft aartsbisschop Wim Eijk zaterdag bekend gemaakt.
Het parochiebestuur wilde de Catharijnekerk eerder nog verkopen. Het zou te duur zijn om de kerk open te houden. Het bestuur was dan ook van plan om de kerk voor 1 euro over te dragen aan Museum Catharijneconvent. De parochianen van de Catharijnekerk zouden daardoor noodgedwongen verhuizen naar de Augustinuskerk.
Tegen dat plan kwamen veel parochianen in opstand. Ze wezen onder meer op de aparte status van de Catharijnekerk als bisschopskerk. Aartsbisschop Eijk heeft nu geluisterd naar deze kritiek.
Natuurlijk, geloven en de genade van God zijn niet afhankelijk van een gebouw. Evenmin van een liturgie. Maar deze “randzaken” kunnen wel helpen in je concentratie richting God. Maar daar is op een andere plek al over geschreven.

donderdag 28 februari 2019

Verstillen in de veertigdagentijd

Lippenhuizen - In de Piterkerk aan de Buorren in Lippenhuizen wordt in de veertigdagentijd of de vastentijd stil gestaan en tijd genomen voor bezinning en inkeer.
Dit gebeurt rondom het licht van de Paaskaars en een tekst uit de Bijbel, als voorbereiding op Pasen. In deze veertigdagentijd komen deelnemers vanaf 6 maart tot en met 17 april elke woensdagochtend samen om zo tot een geestelijke en lichamelijke rust te komen. Om tot verdieping te komen van de geloofservaring.
Iedereen is van harte welkom. Opgave is niet nodig.
De samenkomsten zijn de woensdag 6, 13, 20 en 27 maart, 3, 10 en 17 april. Inloop vanaf 9.15 u, start is om 9.30 u met de christelijke meditatie. Na afloop is er gelegenheid tot samen koffie / thee drinken in de consistorie.

dinsdag 26 februari 2019

Heilige Woede

Een verjaardagscadeautje: het boek Heilige Woede van de benedictijner monnik Thomas Quartier. Ik kende de auteur al wel. Zijn boek Anders Leven heb ik gelezen op aanraden van de kerkelijk werkster uit mijn gemeente. En in het monastieke tijdschrift De Kovel stond zo'n twee jaar geleden een artikel over Bob Dylan.
Heilige Woede gaat over die beide dingen. Anders leven, als monnik. En Dylan, een outlaw en monnik, als je de 'eisen' van een monnik op diens leven toepast. Eerst even de boektitel. Quartier laat aan de hand van zijn levenskeuze zien hoe je woede kunt transformeren, heiligen, tot een dienst aan God en aan de mensen.
Volgens de van oorsprong Duitse geestelijke is Dylan ook een monnik.“‘De band is zijn kloostergemeenschap,' zegt Quartier. Het versterkt zijn overtuiging dat Bob Dylan de monnik in zichzelf heeft ontdekt, en in zijn liederen leeft: zijn band is een reizend klooster. En Dylan heeft in die kloostergemeenschap de regie. Hij beseft zijn eigen zwakte en laat dus zijn medebroeders uitblinken op hun instrumenten – vooral de gitarist en de drummer schitteren. Maar Dylan is onmiskenbaar zelf de centrale figuur. Een vader abt? ‘Nee, een stichter. Zoals Benedictus van Nursia ooit een groep monniken om zich heen verzamelde en een nieuw klooster oprichtte. Natuurlijk voelt het hier heel anders, maar je proeft eenzelfde bezieling. Bob Dylan is de stichter van een nieuwe orde, inspirerend, tegendraads, radicaal, creatief, revolutionair en volstrekt onmodieus – exact zoals het monnikenwezen bedoeld is.’”
Daar wordt ik door geïnspireerd.

Dit blog staat ook op Een Ander Zelfportret.

zondag 24 februari 2019

Werktuigen van de duivel

Paus Franciscus heeft in zijn slotrede van de driedaagse conferentie over bescherming van minderjarigen tegen misbruik binnen de kerk hard uitgehaald naar plegers van seksueel misbruik.
Zij zijn volgens de paus werktuigen van de duivel en slachtoffers dienen tegen hen beschermd te worden. Ook zei hij dat de "toorn van God" de daders zal treffen. Hij bezwoer dat de katholieke kerk alles zal doen om hen voor de rechter te brengen en dat hij kerkleiders zal aanpakken die misbruik verborgen proberen te houden.
Ook kondigde Franciscus een reeks maatregelen aan die misbruik in de kerk, maar ook daarbuiten, moeten terugdringen. Er moet een nieuwe houding komen tegenover misbruik, waarbij de bescherming van het kind voorop moet staan. Ook wil hij een betere screening van kandidaten voor het priesterambt en betere zorg voor slachtoffers van misbruik.
Verder wil hij dat de katholieke kerk zich meer inzet voor het terugdringen van pornografie, met name op internet, en sekstoerisme.

Bron: NOS

zondag 17 februari 2019

Klein danklied

Journalist Tjerk de Reus promoveerde vorig jaar op de biografie over Ad den Besten. Deze tekstdichter schreef onder meer bijdragen voor het Liedboek voor de Kerken. De Reus sluit zijn biografie af met het Klein Danklied van Den Besten.

Gij hebt, o God, dit broze bestaan gewild
hebt boven ’t nameloze mij uitgetild, –

laat mij dan dankbaar leven de volle tijd,
geborgen in de bevende zekerheid,

dat ik niet uit dit smal en onvast bestand
van mijn bestaan zal vallen dan in uw hand.

Het zou me misschien onopgemerkt gebleven, als dit ook niet de “belijdenistekst” was op de uitnodiging van broeder Joël van de abdij in Westmalle. Hij deed in november zijn monastieke professie, waarvoor hij me indertijd heeft uitgenodigd.
Dit zijn van die mooie onderlinge verbanden.

zaterdag 16 februari 2019

Zuster Adriana

VEENDAM Zuster Adriana is vrijdag 15 februari na een kort ziekbed overleden. Ze was een zeer gerespecteerd icoon voor vele Veendammers en woonde al jaren in Huize Sint Franciscus.
In haar werkzame leven en ook na haar pensionering, werd zuster Adriana, die eigenlijk Riet van Kessel heette, geroemd en gewaardeerd om haar vriendelijkheid en zorgzaamheid. Ze is 94 jaar geworden.
Zuster Adriana was een fenomeen in Veendam. Met name omdat ze duizenden Veendammers ter wereld hielp zetten. Ze werd geboren in Wamel, nabij Nijmegen, als Riek van Kessel. Ze was de derde en na haar zouden nog negen kinderen komen. Haar ouders waren overleden toen Riek 17 jaar was. Haar oudste zus deed haar best in de opvoeding en werd daarin bijgestaan door een oom en tante. Deze oom bracht Riek later naar de kloosteropleiding in Nijmegen.
Ze heeft geen spijt gehad van haar keuze toe te treden tot de Franciscaner zusterorde, vertelde ze vorig jaar aan De Veendammer. “Als ik mijn leven opnieuw zou mogen doen zou ik het precies net zo doen. Toch heb ik het wel eens moeilijk gehad, vooral tijdens de opleiding omdat je dan geen contact mag hebben met alles wat werelds is, zoals familie.”
Na 4 jaar was de opleiding afgerond en kreeg Riek een nieuwe naam. Ze hoopte dat het Gerharda zou worden, maar die naam was al in gebruik. De congregatie besloot dat ze voortaan Adriana zou heten en stuurde haar naar een klooster waar ze in de keuken zou werken. In 1963 kwam ze naar Veendam.
Al sinds 1931 was in Veendam een kraamkliniek, een bejaardenhuis, een naaischool en aan de overkant van de weg was de kleuterschool. De eerste maanden van 1931 werden alleen katholieken bediend, maar al gauw was iedereen hier welkom. In 1984 moest de kliniek dicht op last van de regering.
Jarenlang was ze hoofd van de kraamkliniek. Uiteindelijk werd ze bewoonster van Huize Franciscus. “Zuster doet ontzettend veel, maar dat merken we pas wanneer ze er een paar dagen niet is,” meldde de directeur vorig jaar. Belangstellenden kunnen maandag 18 februari tussen 16.00 en 19.00 in de kapel van st. Franciscus afscheid nemen van de zuster.

woensdag 13 februari 2019

Dom Bernardus naar Nijkleaster


JORWERT - Nijkleaster beleeft op zaterdag 16 februari een bijzondere dag. Op die dag verzorgt de Abt van Koningshoeven, Dom Bernardus, een kleasterzaterdag in de Redbadtsjerke te Jorwert.
Sinds een aantal jaren onderhoudt Nijkleaster een band met Abdij Koningshoeven te Berkel Enschot (nabij Tilburg). ,,Wij vinden het heel bijzonder dat Dom Bernardus een zaterdag voor ons gaat verzorgen’’, zegt Hinne Wagenaar, pionier-predikant bij Nijkleaster. Dom Bernardus zal spreken over het thema Leven in stilte, soberheid en solidariteit.
Wagenaar: ,,Maar hij zal zeker ook met ons delen wat hem persoonlijk bezighoudt en bovendien ingaan op onze vragen. Een dag van stilte, bezinning en verbinding.’’
Nijkleaster is in 2012 gestart als pioniersplek van de Protestantse Kerk in Nederland. Nijkleaster streeft naar een nieuw, protestants klooster. Op dit moment wordt gewerkt aan plannen om dit klooster te vestigen op de locatie Westerhûs, net even buiten Jorwert.
Er zijn op dit moment nog een aantal plekken voor deze dag beschikbaar. Aanmelden kan via de website.

zondag 3 februari 2019

Kritiek

Buiten de kerk groeit de kritiek op de aanpak door Paus Franciscus op het misbruikschandaal. Dat meldde Nieuwsuur zaterdag. Grootste punt van bezwaar: zijn trage aanpak van dit hoofdpijndossier.
Misschien is de kritiek terecht. Maar misschien ook niet. Ik denk het laatste. Hoe snel kun je een wereldwijde kerk in zo'n schandaal veranderen, vernieuwen, verbeteren? Misbruik moet je straffen, maar de kerk is geen rechtsstaat. De kerk is het lichaam van de Heer.
Het is de plek waar je kunt toegeven dat je faalt, dat je hebt gefaald, dat je leven minder rooskleurig wordt getekend dan je via Instagram laat zien. De kerk is de plek waar je je fouten en tekortkomingen kunt tonen, zonder dat daar de straf aan gekoppeld is.
Het is de plek waar je kunt horen dat vergeving je ten deel valt. En daarmee de opdracht om te stoppen met bijvoorbeeld misbruik.
Daar ben je een leven lang mee bezig.

zaterdag 26 januari 2019

Katholieke Wereldjongerendagen

Is Panama geen optie? Beleef de Wereldjongerendagen dan mee vanaf Ameland. Van 25 tot en met 27 januari 2019 wordt er een parallelweekend gehouden met de titel WJD@home.
Het thema van deze WJD is: “Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord” (Lucas 1, 38). Paus Franciscus benadrukt dat Maria met haar geloof, moed en durf een voorbeeld is voor jongeren en de Kerk.

woensdag 23 januari 2019

Kerk te koop

In Drachten staan twee protestantse kerken te koop. Het gaat om de kerkgebouwen de Arke en de Menorah, die vanaf 1 januari 2020 per opbod worden verkocht. De Protestante Gemeente telt in Drachten in totaal zo’n 6800 leden. Te weinig om zes kerken in de lucht te houden.
Zo'n bericht zegt wel wat. Natuurlijk gaat het in het geloof niet zozeer om het bezitten van (grote) kerkgebouwen. Maar het al dan niet bezitten van een gebouw zegt wel iets over de staat van een gemeenschappelijk geloof. Want bij de verkoop van de panden gaat het om overbodige panden.
Nederlanders worden religieuzer, maar minder christelijk. Het onderzoek God In Nederland, dat door het CBS wordt uitgevoerd, wordt ook wel God Uit Nederland genoemd. Religie wordt steeds individueler beleefd. We willen elkaar minder vaak fysiek treffen in een gemeenschapshuis.
Is het een probleem dat je God steeds vaker zelf en in je eentje wilt ontmoeten, wilt treffen? Ik weet niet of het per se een kwestie is van goed of fout, maar zo geloven is wel heel eenzaam.

zaterdag 19 januari 2019

Bezinnen op geloof

Broeder Thomas Quartier van de Sint Willibrords abdij De Slangenburg houdt maandag een inleiding over 'geloven in deze tijd.' "We hebben broeder Thomas uitgenodigd om in de Mauritiuskerk een inleiding te houden over geloven in deze tijd. Een tijd die alom beheerst wordt door wetenschap en techniek. Maar ook door de tijdgeest van secularisering, individualisering en marktdenken, dreigt het geloof meer en meer uit het zicht te verdwijnen en overbodig lijkt te worden", aldus Joop Kraan. Aldus de lokale nieuwssite Stad Doetinchem.
Broeder Thomas is ook redacteur van het monastieke tijdschrift De Kovel. Daar ken ik hem van, omat hij in dit magazine een uitstekend artikel heeft geschreven over Bob Dylan. En warempel, de naam van de Nobelprijswinnaar voor de Literatuur uit 2016 wordt genoemd in het artikel over geloven in deze tijd: De monnik, die een groot fan en kenner van Bob Dylan is en zelf mondharmonica speelt, vertelt waar het op 21 januari over gaat in zijn inleiding. "Kort gezegd gaat het over het belang van de vorming van kiemcellen, zoals dat hier in Silvolde nu gebeurt. Een kiemcel is het begin van leven. Een dergelijke kiemcel vormt op den duur een kerngemeenschap in de samenleving met een culturele functie naast de religieuze zoektocht waar veel mensen mee bezig zijn."
Maar Doetinchem. Geloven dat is keuzes maken. Op zijn minst de moeite waard om toch wel te noemen.

zondag 6 januari 2019

MSC Zoe

Het nieuwe jaar kan voor de jutters op de Waddeneilanden niet beter beginnen. Afgelopen woensdag sloegen ten noorden van het Duitse eiland Borkum zeker 270 zeecontainers overboord van het schip MSC Zoe, een van de grootste containerschepen ter wereld.
We zijn een halve week later. Er is tot nu toe 220 ton afval opgeruimd. Schiermonnikoog heeft geen behoefte aan extra helpende handen om de spullen uit de overboord geslagen zeecontainers op te ruimen. Een groot deel van het strand is inmiddels opgeruimd en vrijwilligers hoeven daarom vandaag niet naar het Waddeneiland te komen, zegt de gemeente.
Onwillekeurig denk ik aan de broeders van Schier. De mannen die een nieuw bestaan starten op “hun” eiland. En ik zie ze in hun pijen de stranden over trekken. Zoals monniken in de afgelopen eeuwen hun maatschappelijke taak op zich namen.
Ik ben niet op het eiland, deze dagen. Maar ik troost me met de gedachte dat deze monniken er wél zijn.

woensdag 2 januari 2019

Een puntzak snoep van de gulle monniken

MALLE In Westmalle is het een goed bewaard geheim dat de paters van Trappisten altijd gul zijn voor de nieuwjaarszangertjes. Ook dit jaar was dat niet anders.
Albert, broer van de al enkele jaren geleden overleden broeder Joachim, deelde aan de poort puntzakken vol snoepgoed uit. “Ik verwacht dat er zo'n 600 à 700 kinderen gaan komen zingen vandaag,” zegt Albert. “Ooit waren dat nog 1100 kinderen. Ik sta hier al 20 jaar op oudejaarsdag met de zangertjes en vind het nog altijd prettig om te doen,” aldus Albert.
Omdat de abdij afgelegen ligt, krijgen de meeste kinderen wel een lift met de auto van hun ouders tot aan de poort.

dinsdag 1 januari 2019

Nieuwjaarsdag 2019

Wie vertoeft in de schùilplaats des Allerhóogsten, *
vernacht in de schaduw van de Almáchtige

en zegt tot de Heer: 'Mijn tòevlucht, mijn stérkte, *
mijn God op wie ik mij verláat.'

Want Hij is het die u bewaart
voor de strik van de vógĕlvanger, *
bewaart voor de gruwelijke pést.

Met zijn wieken zal Hij u dekken,
gij vindt onder zijn vlèugelen tóevlucht. *
Een schild, een rondas is zijn tróuw.

Gij hoeft nimmer te duchten
de verschikking der nácht, *
de pijl die vliegt overdág,

de pest die wàart in het dónker, *
de moordende steek van de míddag.

Zouden duizend vallen aan uw zijde,
tienduizend aan uw rechterhánd, *
tot u zal het niet náderen.

Houd gij slechts uw ògen gerícht: *
gij ontwaart dat de bozen hun stráf treft.

Gij kent de Hèer als de tóevlucht, *
de Allerhoogste weet gij uw schútse.

Zo vermag u geen ónhĕil te trèffen, *
geen plaag zal naderen uw tént;

u aangaande gebiedt Hij zijn éngelen *
om u, waar gij ook gaat, te bewáren;

zij zullen op de hànden u drágen, *
dat gij niet uw voet aan een stéen stoot;

treden zult gij op lèeuw en op ádder, *
leeuwenwelp vertrapt gij en sláng.

<<Bij Mij bergt hij zich, Ìk stel hem véilig, *
hoog hef Ik hem: hij kent mijn náam;

zijn aanroep zal Ik verhoren,
Ik ben mèt hem in de nóod, *
bevrijd hem, herstel hem in ere.

Met lengte van dàgen zal Ik hem verzádigen, *
Ik doe hem aanschouwen mijn héil.>>

Eer zij de hèerlijkheid Góds: *
Vader, Zòon en heilige Géest.

Zo was het in den beginne,
zo zij het thàns en voor immer; *
tot in de èeuwen der eeuwen. Ámen.

Uit: Het boek der psalmen / uit het Hebreeuws vert. door Ida G.M. Gerhardt en Marie H. van der Zeyde ; getoonzet door Benedictijner en Cisterciënzer monniken ; Katholieke Bijbelstichting
© tekst: 1972 dr. I.G.M. Gerhardt/dr. M.H. Van der Zeyde, vierde verbeterde druk 1997