05 januari 2026

Te wit om door te gaan

Het sneeuwt. Het is bevroren water,
het is verloren tijd, het is

andersomtaal, een zwijgzaam praten,
licht vallend uit de duisternis.

Het sneeuwt, het heeft met de dood te maken
en met de klokken van voorbij,

er ligt vergeving op de daken,
er is een toekomst buiten mij.
(zie ook: specthiania)

02 januari 2026

Naamgeving

Een gezegend nieuw jaar gewenst. Het kalenderjaar 2026 is inmiddels anderhalve dag onderweg. In Nederland tenminste. In Kiritimati lopen ze 13 uur voor op ons; daar zijn ze aan de derde dag van 2026 begonnen.
Enfin. Wij nog niet.
Sinds afgelopen jaar houd ik het Kloosterleven weer wat actiever bij. Dat gebeurt nu vanuit een oud-katholiek perspectief. Toch wel wat anders dan het roomse leven dat ik in Westmalle heb leren kennen.
De oud-katholieke kerk heeft een rode bundel, het Kerkboek. In dit kerkboek staan de liturgieën voor bijzondere momenten. Eén van die momenten is 1 januari. Voluit heet deze liturgie 'Naamgevingn en besnijdenis van onze Heer Jezus Christus'.
Het is niet gek dat Nieuwjaarsdag de dag van de naamgeving en besnijdenis is. En zeker geen toeval dat dit 1 januari is. Want in het Oude Testament werden jongetjes op de achtste dag besneden. Dan kregen ze ook hun naam. Een goed moment om te beginnen met leven: je hebt het verbondsteken ontvangen en je naam gekregen.
Kerst is altijd 25 december. Acht dagen later is het 1 januari. Dat is dus het moment dat het nieuwe jaar kan beginnen. Het jaar onzes Heren. En daar maakt de oud-katholieke kerk een passende liturgie bij.

30 december 2025

Jaarwisseling

Morgen is het Oudejaarsdag. We sluiten het kalenderjaar 2025 af. Onwillekeurig kijk ik terug op het afgelopen jaar. Wat is allemaal de revue gepasseerd?
Een van de dingen waar ik aan denk, is het afronden van de lectorencursus van de oud-katholieke kerk. Twee jaar lang ben ik elke maand naar Amersfoort gereisd voor een lectorendag. We maakten kennis met de theologie van deze kerk. We leerden gebeden en overwegingen maken. We kregen tips over presenteren. We zongen. We trokken als lectoren intensief met elkaar op.
En nu gaan we moedig voorwaarts. In onze eigen parochies. Voor mij is het de parochie in Groningen. Daar kijk ik naar uit, om een actieve bijdrage te leveren.
Maar dat is pas na morgen.

25 december 2025

Overweging bij Vierde Advent

Nieuw leven zien, dat raakt. Het is een wonder, een groot cadeau. Je raakt aan het geheim van het leven.
“Het wonder van het leven raakt ons aan, komt uit ons voort, als een geschenk groter dan wij begrijpen. Wie is deze God, dat hij ons dit wonder toevertrouwt?
Niet alleen versgebakken ouders mogen het wonder van de komst van een kind ervaren. Sinds de geboorte van het kind waar Jesaja het over heeft, van Immanuel, God met ons, is er voor ieder mens een ongelooflijk cadeau. Het cadeau van het kind dat ons geboren is.”

21 december 2025

Advent 2025 #4

De HEER liet verder tegen Achaz zeggen: ‘Vraag om een teken van de HEER, uw God, hetzij uit de diepte van het dodenrijk hetzij uit de hoge hemel.’ Maar Achaz antwoordde: ‘Nee, ik zal geen teken vragen, ik zal de HEER niet op de proef stellen.’ Toen antwoordde Jesaja: ‘Luister, huis van David. Is het u niet genoeg mensen te tergen? Moet u nu ook mijn God tergen? Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: de jonge vrouw is zwanger, zij zal spoedig een zoon baren en hem Immanuel noemen. Boter en honing zal hij eten, totdat hij in staat is om het kwade te verwerpen en het goede te kiezen. Want voordat de jongen in staat is om het kwade te verwerpen en het goede te kiezen, zal het land van de beide koningen die u zoveel angst inboezemen, geheel verlaten zijn. En voor u, uw volk en uw koningshuis zal de HEER een tijd laten aanbreken zoals men niet meer heeft meegemaakt sinds Efraïm zich van Juda afscheidde: de heerschappij van Assyrië.’

Jesaja 7, 10-17
De Bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan de NBV21 © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap 2021.

14 december 2025

Advent 2025 #3

De woestijn zal zich verheugen,
de dorre vlakte vrolijk zijn,
de wildernis zal jubelen en bloeien,
welig bloeien als een lelie,
jubelen en juichen van vreugde.
De woestijn tooit zich met de luister van de Libanon,
met de schoonheid van de Karmel en de Saron.
Allen aanschouwen de luister van de HEER,
de schoonheid van onze God.
Geef kracht aan trillende handen,
maak knikkende knieën sterk.
Zeg tegen het moedeloze volk:
‘Wees sterk en vrees niet,
want jullie God komt met zijn wraak.
Gods vergelding zal komen,
Hijzelf zal jullie bevrijden.’
Dan worden blinden de ogen geopend,
de oren van doven worden ontsloten.
Verlamden zullen springen als herten,
de mond van stommen zal jubelen:
waterstromen zullen de woestijn splijten,
beken de dorre vlakte doorsnijden.
Het verzengde land wordt een waterplas,
dorstige grond een bronrijk gebied;
waar eenmaal jakhalzen huisden,
maakt dor gras plaats voor riet en biezen.

Daar zal een gebaande weg lopen,
die Heilige weg wordt genoemd,
geen onreine zal die betreden.
Hij is alleen voor het volk
dat over de weg gaat.
Dwazen dwalen er niet rond.
Leeuwen zullen daar niet komen,
een roofdier is er niet te vinden,
ze blijven er allemaal weg,
alleen zij die verlost zijn zullen daar gaan.
Wie door de HEER bevrijd zijn, keren terug.
Jubelend komen zij naar Sion,
gekroond met eeuwige vreugde.
Blijdschap en vreugde komen hun tegemoet,
gejammer en verdriet vluchten weg.

Jesaja 35, 1-10
De Bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan de NBV21 © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap 2021.

10 december 2025

Pastoor Rudolf

Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam, een panter vlijt zich bij een bokje neer. (Jes, 11,6)
De oudkatholieke pastoor Rudolf Scheltinga denkt na over de tekst bij de Tweede Advent. Pastoor Rudolf is werkzaam in de parochies Amersfoort en Arnhem. Hij denkt na over het nieuwe begin. Wat goed past in deze tijd, natuurlijk.
Een nieuw mensenkind: er is iets nieuws mogelijk.
Mooi detail bij dit filmpje is trouwens de boekenkast. In een hoek staat het driedelige werk In Wind En Vuur van Willem Barnard. De pastoor heeft een goede smaak.