Kerkentour #14 | Adventkerk

Een beetje verscholen is de kerk wel: de Adventkerk in Leeuwarden. Het gebouw staat aan de Dokkumertrekwei, en hoort bij de Zevendedagsadventisten. Ik ben er vaak langsgefietst, op weg naar NHL Stenden. De Leeuwarder hogeschool staat tegenover dit kerkgebouw in Bilgaard.

Ik herinner me een collega bij het Veluws Dagblad, onderdeel van dagblad De Stentor, waar ik lang geleden een journalistieke stage liep. Deze collega was lid van de Zevendedagsadventisten-kerk. Op zich een aardige man, maar wel een man met een sterke mening. En hij wist alles, of althans: hij deed alsof hij alles wist. En wat hij niet wist, wist hij eigenlijk wel.

Nu zijn niet alle Zevendedagsadventisten zoals mijn oud-collega. Maar die associatie ben ik nooit kwijtgeraakt.

Kerkentour #13 | Westerkerk

Steeds meer kerkgebouwen verliezen hun functie als kerk. In plaats daarvan wordt het gebouw gebruikt als culturele plek, bijvoorbeeld. Zoals de Westerkerk in Leeuwarden.

Het pand aan de Bagijnestraat is weliswaar een Rijksmonument. Maar het doet dienst als theater. Net als de 'gereformeerde kathedraal', de Koepelkerk.

Dick

Hoe zou het met Dick Schoof zijn? Ik dacht er aan, toen ik in de sportschool een man zag die voor Dick's halfbroer door kon gaan. Nadat Rob Jetten hem heeft opgevolgd, is Schoof in een diepe winterslaap gevallen. Dat hoop ik voor hem. Eindelijk tijd om zijn wallen onder de ogen weg te slapen.

En de eindverantwoording heeft hij niet meer. Met een handtekening is Jetten nu de verantwoordelijke minister-president geworden.

Hendrikus Wilhelmus Maria (Dick) Schoof is een gepensioneerd en ambteloos burger geworden. Zijn bijna-naamgenoot Dick Schoon gaat in de zomer met pensioen. Of beter, met emeritaat, want Dirk Jan Schoon is een oud-katholiek geestelijke.

Functioneel leeftijdsontslag is de reden dat hij per 27 juni terugtreedt als bisschop van Haarlem. In het najaar zal een opvolger worden gewijd. Ik denk niet dat Schoof bij Schoon de afscheidsreceptie bijwoont. Maar verrassingen zijn nooit uit te sluiten.

Jesaja

Mevrouw Frits en ik lezen in deze Veertigdagentijd onder meer de kalender van Petrus. We kijken door Jezus' ogen naar de wereld en elkaar.

Gisteren was de tekst van de dag uit Jesaja, de verzen 6 tot en met 10 uit hoofdstuk 58. Een mooi hoofdstuk. En een tekst die (dat?) vaker voorkomt.

Helaas stopt het citeren vaak nog vóór vers 11. Jammer, want juist dát vers is mij dierbaar. Vers 11 is onlosmakelijk verbonden aan mijn monastieke stage in Westmalle, zo'n negen jaar geleden. De tekst heeft me de weg gewezen om in de wereld actief te zijn.

Enfin, een onderwerp voor een andere keer. Nu eerst richten op de Lijdenstijd.

Ken je mij

Mevrouw Frits en ik luisterden vanavond naar het lied Ken je mij. Een live-uitvoering door Trijntje Oosterhuis, bij RTL Late Night. Bijzonder dat dit lied bij de commerciële omroep is uitgevoerd. De tekst is een bewerking van psalm 139, gemaakt door Trijntje's vader Huub Oosterhuis.

Het is alweer even geleden dat ik het lied gehoord heb. Daarom kwam het lied weer binnen. Omdat het zo ontzettend mooi is. Zo ontroerend, zo dichtbij. Ik kan er weer mee vooruit.

Belangrijker: mevrouw Frits kan er mee verder.

Aswoensdag 2026

De Veertigdagentijd begint op 18 februari, de periode op weg naar Pasen. Een sobere tijd, waarin we ons opnieuw bewust worden van onze menselijke beperktheid. We verlangen en hopen op de handreiking die God ons aanbiedt in Jezus Christus. Dr. Mattijs Ploeger licht in dit artikel een aantal aspecten toe van Aswoensdag en de Veertigdagentijd zoals we deze beleven binnen de Oud-Katholieke Kerk.

Door Mattijs Ploeger

Het startpunt van de Veertigdagentijd is Aswoensdag, dit jaar 18 februari. Tijdens deze dag ligt de nadruk op het vasten (lezingen) en de behoefte aan boete en verzoening (‘in zak en as zitten’). In die zin is deze dag niet representatief voor alle aspecten van de Veertigdagentijd. Wel wordt een accent gelegd dat ons in deze weken zal begeleiden: inkeer, besef van eigen beperktheid, verlangen naar Gods hand die ons in Christus wordt aangereikt tot vergeving van zonden en tot overwinning op de dood.

Lees verder op de site van de Oud-Katholieke Kerk.

Heilig, heilig, heilig! Heer, God almachtig

De afgelopen dagen zit het lied Heilig, heilig, heilig! Heer, God almachtig in mijn hoofd. Daar is een aanleiding voor, maar dat is iets voor een ander moment. De anglicaanse geestelijke Reginald Heber schreef het lied in 1836; theoloog en dichter Willem Barnard maakte er een Nederlandse versie van.

Een mooi lied, waarin de openbaring aan Johannes op Patmos volledig invoelbaar is. Maar belangrijker bij een loflied als deze: de lof aan God spat van elke regel. Het is nog te vroeg om er iets over te zeggen, maar misschien is dit lied wel passend op een begrafenis. Voor zover het om mijn voorkeuren gaat, vind ik het een mooi lied bij een dankdienst. En niet alleen omdat Barnard de Nederlandse tekst verzorgde.