Column KerkInStad | Dierenarts

Zo af en toe lever ik een bijdrage aan KerkInStad. Dat is het kerkblad van de protestantse gemeente in Groningen (stad). Vorige week verscheen mijn column over een bezoek aan de dierenarts. Ik kan het niet laten om mijn verhaal ook hier te delen.

---

Voor mevrouw Frits en mij brak afgelopen week een nieuwe fase aan: we waren voor het eerst bij de dierenarts. Al met al een onderwerp waar ik de laatste maanden vaker over nadenk. Want het bezitten van een huisdier is meer dan het bezitten van een huisdier.

Het was ook eigenlijk niet een vooropgezet plan om een poes te nemen. We kregen Jip via een tante van mevrouw Frits, die door samenloop van omstandigheden een kat te veel had. Of wij geen interesse hadden om dit poesje over te nemen? Na ampel beraad besloten we ons huis open te stellen voor deze poes.

Wat in dit geval goed hielp (maar overigens niet doorslaggevend) was dat dit poesje al ruim drie jaar was. En gevaccineerd, een chip tussen de schouderbladen en geholpen om een kattenplaag te voorkomen. Veel opvoedkundige problemen lagen niet in het verschiet, dus Jip was voor ons een uitstekend instapmodel.

Het is niet zo dat we in huize-Tromp nou tegen huisdieren zijn. Het is meer dat het er nooit echt van is gekomen. Behalve misschien een cavia of konijn in vroeger dagen. Nu er een poes op ons wachtte, veranderde onze blik op de wereld een beetje.

We kregen de zorg toebedeeld over een levend wezen. Natuurlijk, een kat of een poes is geen mens, maar wel degelijk een levend wezen. Een schepseltje waar je onverwacht een band mee opbouwt. Dat je een relatie opbouwt met een poes, had ik van tevoren niet bedacht.

Mijn werk en studie spelen zich deels thuis af, waardoor ik veel ben waar onze poes ook is. Na het halfjaar dat Jip nu bij ons woont, heb ik het idee dat wij elkaar begrijpen. We kunnen met elkaar communiceren, we snappen elkaar, al praat de een mensentaal en de ander poezentaal. Misschien klinkt het pathetisch, maar je gaat je hechten aan zo’n huisdier. Ook met een bezoek aan de dierenarts, waarbij mevrouw Frits en ik troostende woorden spraken richting de poes in een onbekende omgeving.

Ik ga ervan uit dat de Schepper van hemel en aarde bezig is met het herscheppen van deze hemel en aarde. Het lijkt me meer dan logisch dat ook op die vernieuwde hemel en aarde ruimte is voor dieren. Of we dan ook huisdieren hebben, is misschien een ander verhaal. Maar tussen mens en dier zal een band bestaan, een onderlinge relatie. Op die nieuwe aarde is een plek ingeruimd voor een dier als Jip.

Dat moet haast wel. Als je als Schepper al zoveel aandacht en zorg besteed aan de dieren in het huidige ondermaanse bestaan, hoeveel temeer zal die creativiteit zich uiten bij een nog betere hemel en aarde.

De dierenarts bevindt zich op loopafstand van ons huis. Dat scheelde bij ons eerste bezoek, dat we ons over de reis geen zorgen hoefden te maken. De dokter was tevreden, Jip deed het goed. Na een kwartier stonden we ook alweer buiten. Met de toezegging: “Tot volgend jaar!”

Bron: KerkInStad

Thelma Schoon

Gisteren was een bijzondere dag voor de Paradijskerk in Rotterdam. Thelma Schoon, voormalig Jonge Theoloog des Vaderlands, werd tot priester gewijd in de oud-katholieke parochie van de H.H. Petrus en Paulus.

Mooi moment, voor Thelma zelf natuurlijk. Maar ook voor haar vader, pastoor Henk Schoon, en haar moeder, de protestantse predikante Idelette Otten. Hopelijk krijgt Thelma binnenkort een telefoontje uit Groningen, om de noordelijke parochie een eucharistie te vieren.

Klaagliederen

Vandaag is het een dag voor de Klaagliederen.

Begin vorig jaar waren mevrouw Frits en ik een midweek in Borger. We bezochten toen onder meer het doorgangskamp Westerbork. Vanuit dit kamp werden Nederlanders naar andere kampen in het oosten gestuurd.

De transporten gebeurden op basis van ras, nationaliteit, geloofsovertuiging, seksuele voorkeuren.

Een van de standbeelden ter herinnering aan deze groep vervolgen is een tekst uit het Bijbelboek Klaagliederen. Je vindt het beeld vanzelf als je over het terrein loopt. In de herziene editie van de Nieuwe Bijbelvertaling staat op deze tekst:

'De vijand volgt ons bij iedere stap, we kunnen ons niet meer buiten vertonen. Ons einde is nabij, onze dagen zijn geteld, ja, ons einde is gekomen.'

Kerkentour #15 | De Fontein

Afgelopen week wandelde ik terug vanaf mijn college aan NHL Stenden. Even een net wat andere route weer naar huis. Dat leidde me via de Groningerstraatweg. Bij de rotonde staat De Fontein. Vanouds een hervormde gemeente, tegenwoordig volop een protestantse wijkgemeente.

Het mooiste van dit gebouw is misschien wel de vrijstaande klokkentoren. Het pand werd in 1968-1969 gebouwd naar ontwerp van architect J.C. Teeuw.

Ezechiël

De Amerikaanse minister van Defensie (of Oorlog) Pete Hegseth heeft een foutje gemaakt. Tijdens een gebedsbijeenkomst op zijn ministerie citeerde hij een vers uit het Bijbelboek Ezechiël. Maar in plaats van de oudtestamentische profeet te citeren, haalde Hegseth de verbastering aan uit de film Pulp Fiction.

Dat ontdekte nieuwssite Nu.nl. De redacteur geeft het citaat uit het Pentagon weer, en weet ook wel dat Ezechiël iets met God, Israël en wraak te maken heeft. "En ik zal met grote wraak en met woedende toorn neerkomen op hen die proberen mijn broeder gevangen te nemen en te vernietigen," citeerde Hegseth. "En jullie zullen weten dat mijn roepnaam Sandy 1 is, wanneer ik mijn wraak op jullie uitoefen."

Maar Martijn van Delft heeft niet de Bijbel binnen handbereik. Want dan had hij het juiste vers kunnen citeren. Het gaat om Ezechiël 25:17, waar in de jongste vertaling, de NBV21, staat: "Ik zal me meedogenloos op hen wreken, in mijn toorn zal Ik hen straffen, en dan, als mijn wraak hen treft, zullen ze beseffen dat Ik de HEER ben."

Bij deze dan maar rechtgezet. Hoewel, ik denk niet dat Hegseth een Nederlandse vertaling van de Schrift gebruikt zou hebben...

Intercity bestemming Pasen

Vorige week was het de Stille of Goede Week. Mevrouw Frits en ik hebben gebruik gemaakt van het boekje Intercity Bestemming Pasen. Dit boek is een uitgave van de oud-katholieke kerk. Het boek helpt gelovigen de Goede Week door. En legt uit hoe de verschillende diensten liturgisch in elkaar zitten.

Afgelopen week werd Elsa Westberg in de kring van oud-katholieke geestelijken opgenomen. Ik ken haar wel een beetje, want Elsa is parochiaan in Groningen. In de Oud-Katholieke St. Martinusparochie ben ik een bescheiden gastlid. Aan de Witte de Withstraat tref ik Elsa regelmatig.

De Paastijd is nog niet afgelopen. Eigenlijk is de Paastijd net begonnen. Tot aan Pinksteren is het Pasen. Of beter: in de kerk is het élke zondag Pasen. Want we vieren op de eerste dag van de week de opstanding van de Heer.

Elke week. Want zonder dit ritme vergeten we het zomaar. Onze bestemming. In de intercity worden we vergezeld met geestelijken en leken. We geloven niet in ons uppie.

PROTEST

Afgelopen zondag was het Palmzondag. Dat is de zondag dat Jezus op een ezel de stad Jeruzalem binnen kwam. Met Palmzondag is de Goede of Stille Week begonnen, de laatste fase van de Veertigdagentijd. Komende zondag is het al Pasen.

In de afgelopen dagen is ook de nieuwe naam gepresenteerd van de fuserende partijen GroenLinks en PvdA. Progressief Nederland moet het gaan heten, afgekort tot PRO. De jongerenafdeling wordt PROTEST genoemd.

Kwestie van spelen met taal. Natuurlijk. Maar ik denk aan protestanten. Dat zijn gelovigen die niet naar de Rooms-Katholieke Kerk gaan. Ze protesteren tegen die Roomse leer.

Nou ja, ik denk aan de Grote protestantse katholieke catechismus van wijlen dominee Ben Wentsel. Hij legt protestant net wat anders uit. Namelijk als pro testant, vóór de waarheid.

Ik weet niet of politici van de linkse beweging zich thuis voelen bij Wentsel's verhaal. Of catechismus. Ik wel, maar ik ben dan ook een schiere jongen.